Σάββατο, 4 Σεπτεμβρίου 2010

Το ταμείον είναι μείον…


Δυστυχώς αποτύχαμε. Η Εθνική για έναν ακόμη αγώνα, τον… τελευταίο της, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Τουρκίας παρουσιάσθηκε κατώτερη του αναμενόμενου και ηττήθηκε –και εδώ είναι το γαμώτο της υπόθεσης- από μία πολύ κατώτερη του αναμενόμενου Ισπανία. Δεν είναι υπερβολή ότι τα… δεύτερα της Ισπανίας ήταν αυτοί που έκαναν τη διαφορά, αυτοί που έγειραν την πλάστιγγα προς την πλευρά των Ιβηρων τη στιγμή που η δική μας ομάδα ήταν παντελώς (μα παντελώς…) αβοήθητη από τον πάγκο. Από όλο τον πάγκο απ’ άκρη σ’ ακρη.

Οι αριθμοί άλλωστε τα λένε όλα στην προκειμένη περίπτωση. Χρόνος συμμετοχής των βασικών της Ελλάδας; 168 από τα 200 αγωνιστικά λεπτά. Προσφορά των… πέντε παικτών που πέρασαν από το παρκέ; Τρεις πόντοι και τέλος. Χρόνος συμμετοχής των παικτών πάγκου της Ισπανίας; 74 αγωνιστικά λεπτά και 29 πόντοι.
Ως γνωστόν, λοιπόν, το μπάσκετ είναι ομαδικό άθλημα και οι φορές που οι… πέντε έχουν κερδίσει τους 10 συμβαίνουν μια φορά στα εκατό χρόνια.
Η ευθεία μομφή δεν πηγαίνει, τόσο, στους παίκτες που μπήκαν από τον πάγκο (που η πικρή αλήθεια είναι ότι απέδωσαν πολύ κατώτερα από αυτό που είχαμε συνηθίσει και περιμέναμε) αλλά για τον τρόπο αντιμετώπισης του αγώνα από τον Καζλάουσκας. ΟΚ, είχε διαβάσει αρκετά από τα plays των Ισπανών, έδωσε το σουτ σε έναν παίκτη που δεν το… έχει (Ρούμπιο) και δικαιώθηκε, έβγαλε εκτός ρυθμού τον Μαρκ Γκασόλ, αλλά μάλλον ξέχασε να κοιτάξει στον δικό του πάγκο. Τα αποσπασματικά λεπτά συμμετοχής κάποιων παικτών, η εμμονή στη βασική πεντάδα των Ζήση, Διαμαντίδη, Σπανούλη, Φώτση, Σχορτσιανίτη «φώναζε» από το ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου κιόλας ότι δεν οδηγούσε πουθενά. ‘Η μάλλον οδηγούσε στην ήττα αφού στο φινάλε οι δικοί μας βασικοί είχαν άδειο ρεζερβουάρ τόσο στα ποδάρια όσο και στο μυαλό, ενώ οι Ισπανοί με την επιστροφή του ξεκούραστου Ναβάρο και του αποτελεσματικού Ρούντι «καθάρισαν τη μπουγάδα» με απλές κινήσεις και τον δικό μας πάγκο θεατή.
Τι κέρδισε λοιπόν η Εθνική από αυτή τη διοργάνωση; Απολύτως τίποτα. Δεν κέρδισε κάποιον παίκτη (όπως πέρυσι στην Πολωνία), δεν κέρδισε τους αντιπάλους που έπρεπε (Τουρκία, Ρωσία) αντιθέτως έχασε στην υστεροφημία της με όσα έγιναν στον αγώνα με τη Ρωσία, έχασε την επαφή με τις κορυφαίες θέσεις στις μεγάλες διοργανώσεις για πρώτη φορά μετά το 2001 (έκτοτε η χειρότερη μας θέση ήταν η 5η) και καλείται να κάνει πλέον ένα νέο ξεκίνημα αρχής γενόμενης από το Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας του 2011. Αλίμονο αν μία ήττα ή μία κακή πορεία διαγράφει την πιο επιτυχημένη εξαετία στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ με τρία μετάλλια και πλασαρίσματα πεντάδας. Όμως σίγουρα πρέπει να αλλάξουν ουκ ολίγα πράγματα για να την καμαρώσουμε ξανά.

3 σχόλια:

  1. Παλιότερα -μετά τις αντίστοιχες ήττες από την Ισπανία- είμασταν οι "πτωχοί" πλην τίμιοι συγγενείς. Τώρα, είμαστε ακομα "πτωχοί" επειδή οι διαιτητές παραμένουν εναντίον μας ενώ δεν είμαστε "τίμιοι" επειδή επιλέξαμε να χάσουμε από τους Ρώσους.
    1. Χρειαζόματε αλλαγή προπονητή. Πρόσληψη Μπλατ ή Ομπράντοβιτς για καλύτερη ψυχολογία και κοουτσάρισμα.
    2. Διαμαντίδη και Παπαλουκά για άλλο ένα τουρνουά.
    3. Αποπομπή Βασιλακόπουλου και λοιπών αυλοκολάκων στη μόνιμη συνταξιοδότηση.
    4. Αντικειμενική επιλογή παικτών για τη στελέχωση της Εθνικής ομάδας. Βασιλειάδης, Παππάς και Μαυροκεφαλίδης είχαν σίγουρα θέση στο ρόστερ αντί Περπέρογλου, Καλάθη και Βουγιούκα.
    5. Δουλειά από τους Έλληνες παίκτες κι όχι λόγια. Ειδικά από τους ανερχόμενους. Είναι γελοίο αν μη τι άλλο να έχουν καλύτερα ποσοστά στα σουτ εναντίον ζώνης και παίκτες της "Μπανανίας"!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Επόμενος προπονητής είναι Έλληνας. Άρα δεν είναι ούτε ο Μπλατ ούτε ο Ζοτς. Μακάρι να ήταν ο Ομπράντοβιτς, ο Μπλατ από την άλλη με αυτά που είπε δεν έχει ελπίδα και μεταξύ μας, ο άνθρωπος είναι πολύ καλός προπονητής, αλλά και πολύ επικοινωνιακός... Και οι δημοσιογράφοι έχουν μεγάλη δύναμη...

    Μάλλον Γιαννάκη βλέπω εκτός αν γίνει έκπληξη με Σφαιρόπουλο που είναι μεγάλο το ρίσκο λόγω απειρίας.

    Διαμαντίδης είπε τέλος. Άρα τέλος. Μακάρι να αλλάξει άποψη. Κάτιμου λεει οτι θα πει τέλος και ο Παπαλουκάς.

    Ο Βασιλακόπουλος ήταν η αιτία που είχαμε από καλή έως πολύ καλή διαιτησία εδώ και αρκετά χρόνια... Δεν γνωρίζω κάποιον τόσο ισχυρό Έλληνα παράγοντα... Βέβαια είναι σίγουρο ότι μετά την ήττα του από τον Μαϊνινί θα μας κυνηγούν παντού, σε όλα τα κλιμάκια εθνικών.


    Δεν νομίζω ότι έδωσε κανείς εντολή για να μην κληθούν Βασιλειάδης, Παππάς και Μαυροκεφαλίδης. Οι δύο πρώτοι ήταν και στην προετοιμασία. Ο Μαυροκεφαλίδης δεν κάνει για τέτοιο επίπεδο. Και αν έπαιρνε κάποιον στη θέση του Βουγιούκα, θα έπαιρνε τον Βασιλειάδη, αλλά δεν ήθελε να ρισκάρει λόγω τραυματισμών. Ο Καλάθης δεν είναι κακός παίκτης και ας είναι επιπόλαιος, είναι 22 και πρέπει να παίζει καθώς έτσι θα εξελιχθεί. Για Περπέρογλου συμφωνώ ότι είναι λίγος.

    Τα ποσοστά δεν είναι θέμα μόνο δουλειάς, είναι και θέμα ψυχολογίας. Δεν νομίζω ότι οι Έλληνες παίκτες δεν έχουν δουλέψει. Το αντίθετο μάλιστα...

    Απλά σουτέρ κλασικό δεν είχαμε και τέτοιος ήταν ο Βασιλειάδης.

    Καμία υστεροφημία δεν χάλασε επειδή διαλέξαμε αντίπαλο. ΚΑΛΑ ΚΑΝΑΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ. Όλα τα υπόλοιπα είναι θέμα σοβαροφάνειας από όλους όσους τα υποστηρίζουν.

    Για μένα δεν έχει διαφορά η ήττα στους 16 από το να χάναμε στους 8 από την Αμερική αν πηγαίναμε στην άλλη πλευρά. Αφήστε που πάλι με τους Ισπανούς θα παίζαμε, γιατί οι Γάλλοι δεν θα το έπαιρναν καθόλου στο χαλαρό.

    Και κάτι ακόμα. Οι Γάλλοι θα κάνουν "κηδεία" στους Τούρκους απόψε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @Mak
    Φαντάζομαι κάνεις πλάκα όταν ζητάς "αποπομπή Βασιλακόπουλου και λοιπών αυλοκολάκων"... Ποιος θα το κάνει αυτό καλέ μου; Εγώ και εσύ; Αν δεν αποφασίσει από μόνος του να αποσυρθεί ο,τι και να λέμε και να γράφουμε είναι χαμένο σάλιο και φαιά ουσία. Ο επόμενος προπονητής ΠΡΕΠΕΙ και ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ελληνας. Η Εθνικη, πλέον, αφού Διαμαντίδης και παπαλουκάς αποτελούν παρελθόν τους χρειάζεται όλους οσους αναφέρεις και δεν χρειάζονται διακρίσεις "καλών" και "κακών".
    @ Ανωνυμος
    Μαζί σου για Ομπράντοβιτς αλλά θεωρώ ότι έτσι όπως είναι η κατάσταση με τους "αιώνιους" θα έριχνε περισσότερο λάδι στη φωτιά χώρια που δεν νομιζω ότι ο Ζοτς θέλει (τουλάχιστον τώρα). Διαφωνώ για το ότι δεν πληγώθηκε η υστεροφημία της ομάδας στο ματς με τη Ρωσία και... δεν θέλω να το ξανακάνουμε και δεν είμαι σοβαροφανής, αλλά αυτό νοιώθω και ένοιθα από την αρχή. Οσο για τους Γάλλους; Καμία τύχη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts with Thumbnails